Écht elk jaar opnieuw??!

Ergens las ik laatst zoiets van: “Als je het maar vaak genoeg zegt, ga je er vanzelf in geloven.” Tja, dat klopt. Maar, het is ook C’est le ton qui fait la musique. Met andere woorden, het gaat er niet zozeer om wát je zegt, maar hóe je het zegt. En dat maakt het, reflecterend op de afgelopen weken, wel knap moeilijk en buitengewoon ingewikkeld. Lieuwe Koopmans (2015) geeft er in Dit ben ik! ook de woorden ‘buitengewoon boeiend’ aan. Oh, ik zal je even in mijn gedachten meenemen. Aankomende week mag (ja mág!)  ik mezelf weer twee dagen gaan onderdompelen in de opleiding Klasse(n)kracht specialist. Onderdompelen in een heerlijk warm bad! En afgelopen weekend ben ik het boek met als thema Transactionele Analyse weer ingedoken…om alvast op te warmen.

Het leest een heerlijk eind weg tot ik bij de transactiepatronen kom. Al reflecterend kwamen verschillende situaties van de afgelopen weken voorbij. En bij elke situatie was er één belangrijk onderwerp: groepsvormingsactiviteiten. Ik heb ze benadrukt bij een infoavond voor ouders, individuele leerkrachten binnen school, de begeleiding bij een groep buiten school en bij een presentatie Klasse(n)kracht. Het werd een soort van mantra…groepsvormingsactiviteiten-groepsvorming-groepsvormingsactiviteiten. Het zou bijna saai kunnen worden, ware het niet dat ik ‘op missie’ ben. Tenminste, zo voelt het soms! De missie om leerkrachten te laten inzien hoe belangrijk groepsvormingsactiviteiten zijn. Steeds weer hoor ik leerkrachten zeggen: ‘Maar het programma dan!’ Samen zoeken naar waar er nog wat te halen of eigenlijk te schrappen valt, is een uitdaging. Maar toch, lukt het!

Even terug naar de transactiepatronen, want ik was tenslotte aan het reflecteren op de afgelopen week.

Een complementaire transactie leverde op dat ik het gevoel had dat de leerkracht het wel snapte. Ja, inderdaad die activiteiten waren belangrijk. Totdat ik aanvulde dat het groepsvormingsproces elk schooljaar weer van vooraf aan begint. Het leverde een kruislingse transactie op; “Ach, ik sta al zoveel jaren voor een groep. En het gaat elk jaar weer hetzelfde. Ik weet wel hoe dat gaat”.

Ik lees weer even terug: Het gaat om de zender en de ontvanger. Het is de ontvanger die betekenis geeft aan de boodschap. Oké, dus. Als ik, op mijn missie zijnde, de ontvanger de juiste boodschap wil geven, zal ik daar rekening mee moeten houden in mijn klank, volume en toonhoogte van mijn stem. Ik kan het vragen, kritisch teruggeven of met veel enthousiasme brengen. Maar… die kleine dingen, doén dus wat met de ander! Het klinkt zo logisch, maar die bewustwording valt nog niet mee. Als ik namelijk ergens enthousiast over ben en ergens in geloof, schreeuw ik het ’t liefst van de daken! Gelukkig heb ik op alle momenten van de afgelopen week wel even feedback gevraagd. Fijn dat ik rustig en duidelijk over kom. Maar… of ik daar dan ook ‘mijn missie’ mee bereik? In mijn voorbeeld gelukkig wel. Werd gisteren helemaal blij van een mail die ik kreeg van één van de leerkrachten die ik begeleid; of ik nog meer ideeën of linken had naar groepsvormingsactiviteiten… want…. er zat een positieve beweging in de groep! Hier wilde ze op doorpakken. Echt zó mooi!

En die Transactionele Analyse blijft een boeiend iets… of was het toch knap moeilijk en buitengewoon ingewikkeld?

2 antwoorden op “Écht elk jaar opnieuw??!”

  1. Het Vrije Kind mag het heerlijk van de daken schreeuwen Nicole. Want enthousiasme wekt aanstekelijk. Altijd maar rustig en duidelijk word ook zo saai. Daar is al meer dan genoeg van. Dus blijf ook schreeuwen :).
    groet, Jelly

Reacties zijn gesloten.