Omkijken en vooruit denken….

Misschien wel een beetje een vreemde titel voor een blog, maar zo voelt het op dit moment wel. Het afgelopen schooljaar is voorbij gevlogen. Het was een heel afwisselend jaar; begeleiden van leerkrachten met dynamische groepen, trainingen, presentaties en workshops Klasse(n)Kracht geven, coaching van individuele leerkrachten, studieochtenden verzorgen over Deep Democracy en zelf Level 2-3 afronden, brugklasbegeleiding opzetten en geven en misschien vergeet ik stiekem nog wel het een en ander. Kortom, het was zeer afwisselend! Wanneer ik omkijk en door mijn agenda blader snap ik af en toe niet hoe ik het allemaal gepland heb gekregen, maar… het is gelukt!

.. toch knap! Japie is met één springpoot minder naar de derde verdieping gekomen…

Mooie momenten waren er genoeg. Ik heb genoten van de momenten waarop leerkrachten de switch durfden te gaan maken naar een andere benadering van de groep en er na een paar weken achter kwamen dat het écht werkte. Meebewegen binnen de eigen waarden leek in eerste instantie vaak moeilijk, maar door het te proberen kwam men tot de mooiste inzichten én stonden leerkrachten weer met passie voor de groep. In de trainingen trof ik ervaren en nog onervaren leerkrachten die zaten te smullen, de verworven kennis in praktijk brachten en enthousiast bij de volgende bijeenkomst hun ervaringen deelden. Zó jammer dat het me vaak aan tijd ontbrak om het hier te delen. Het waren gouden, kippenvel momenten. Zó gaaf om te merken dat jouw enthousiasme (in dit geval mijn eigen enthousiasme) mensen in beweging kan zetten en ik op deze manier mijn missie naar ‘sociaal veilige klassen en scholen’ kan delen.

Was het dan allemaal alleen maar positief en geen moeilijke momenten? Oh jawel hoor! De momenten dat ik een training tot in de puntjes had voorbereid en ik na een half uur merkte dat het toch nét wat anders moest was toch écht een leermoment voor mezelf. Ik ben heel flexibel, maar wil ook graag kwaliteit leveren. Die zoektocht is soms wel lastig; ga ik nu meebewegen of houd ik vast aan het programma en mijn waarden? Tja, het antwoord is nu niet moeilijk: meebewegen. Maar op het moment suprême sta ik toch écht in dubio. Mooi om dan achteraf in de evaluaties te lezen dat het meebewegen gewaardeerd wordt. Het grootste leerpunt, of eigenlijk de bevestiging was, dat je de groepsdynamiek niet kunt veranderen wanneer je zelf niet in het systeem zit. Het is de leerkracht die het moet doen, met hulp en adviezen van mij. Maar het werkt niet als ik zélf met een groep aan de slag ga. De kinderen zeiden letterlijk: “Als jij er bent dan zeggen we gewoon dat het goed gaat en doen we goed mee, maar als jij weg bent dan is het anders.” Ze deden het dus voor mij, niet voor zichzelf, niet voor de leerkracht. Er zin in het traject heel kleine stapjes gemaakt en ik moest mezelf er (verplicht) bij neerleggen dat er niet meer uit te halen viel. Maar, het leverde wel de bevestiging op dat wat ik steeds aangeef; het gaat niet werken als ik ‘een ding’ kom doen in een groep en daarna weer ga. De leerkracht moet het gaan doen en daar wil graag het vliegwiel voor zijn!

En dan nu vooruitdenken, de laatste dag voor de start van het nieuwe schooljaar; het kriebelt en het wiebelt. De eerste data voor observaties, nabesprekingen en trainingen liggen al vast. De ‘It always seems impossible until…. ‘ spookt stiekem wel door mijn hoofd, maar tegelijkertijd voel ik de energie om te starten door mijn lijf stromen. Na de afgelopen vakantieweken mezelf heerlijk ondergedompeld te hebben in Lucinda Riley’s Zeven Zussen en meer (aanrader!) dus zo’n 3000 pagina’s gelezen te hebben, heb ik ook ‘Goed van Start’ (Pennings et al., 2018) doorgenomen en wil je de tips voor de aankomende week niet onthouden.

De bouwstenen voor een goede start zijn: je houding als leraar, goed klassenmanagement, een sterke eerste schooldag (Pennings et al., 2018). Ik snap dat ik aan de late kant ben, maar heb je aan het volgende gedacht?

  • Leg naamkaartjes klaar.
  • Heet de kinderen van harte welkom bij binnenkomst en help ze met het vinden van hun plaats.
  • Houd in de gaten dat kinderen niet te lang door de de klas dwalen op zoek naar hun plek.
  • Hang een plattegrond van de klas op met de namen van de kinderen.
  • Vertel de kinderen iets over jezelf op een persoonlijke manier.
  • Houd een korte kenningsmakingsronde, bij voorbeeld met de KlasBouwer ‘Mix-Tweetal-Gesprek’.
  • Laat kinderen een kennismakingstekening maken.
  • Zet energizers in om te ontspannen, te bewegen en te lachen met elkaar.
  • Betrek de kinderen bij het opstellen van regels en afspraken.

Laat de eerste twee weken het curriculum voor wat het is en richt je op groepsvormingsactiviteiten. Wanneer je nú bouwt aan je groep, pluk je daar het hele jaar de vruchten van en haal je dat programma dik en dwars weer in. Stiekem denk ik dan; voor wat het waard is. Want, wat is er mooier dan aan het einde van het schooljaar terug kunnen kijken op een schooljaar waarin jouw groep als groep met plezier naar school is gegaan, zich ontwikkelt heeft als groep en als individu en jij daar een bijdrage aan hebt kunnen leveren! Ik wens je een prachtig schooljaar toe met veel gouden, kippenvel momenten. En vergeet niet: It always seems impossible until it’s done!

PS: hoe is het met jouw ‘vooruitdenken’? Waar kijk jij naar uit? Of waarvan denk je dat het impossible is? Laat een berichtje achter en deel!