Samen weer naar school?!

We mogen weer!

Althans, voorzichtig, met gepaste afstand, 1,5-meterend (nieuw werkwoord!), in gedeelde (vast samengestelde) groepen die allemaal apart buiten spelen, de helft van de tijd naar school, met hooguit één ouder per gezin en buiten de poort, desinfecterende doekjes, extra zeep, intensieve schoonmaak, aangepaste looproutes, oudergesprekken die digitaal plaats blijven vinden…

….en zo nog een aantal andere belangrijke zaken om zo veilig mogelijk naar school te kunnen.

Gaan we met z’n allen aan de slag met de zogenaamde leerachterstanden? (Overigens kan ik dit woord zo langzamerhand niet meer horen of lezen. Ik ben namelijk van mening dat kinderen in deze periode misschien wel meer geleerd hebben dan wij ze als school ooit hadden kunnen bieden, maar dat is een andere discussie..)

OF: … gaan we er met z’n allen voor zorgen dat kinderen weer met plezier naar school gaan! Zich op school veilig voelen. Weer samen met andere kinderen kunnen leren en spelen. Samen kunnen lachen, verdrietjes kunnen delen, ervaringen kunnen vertellen, elkaar weer écht zien en horen. Dit lijkt mij de beste optie. Mijn visie is nog altijd: kinderen komen pas tot leren als ze fijn, lekker in hun vel, vertrouwd en veilig voelen.

“Samen weer naar school?!” verder lezen

Omkijken en vooruit denken….

Misschien wel een beetje een vreemde titel voor een blog, maar zo voelt het op dit moment wel. Het afgelopen schooljaar is voorbij gevlogen. Het was een heel afwisselend jaar; begeleiden van leerkrachten met dynamische groepen, trainingen, presentaties en workshops Klasse(n)Kracht geven, coaching van individuele leerkrachten, studieochtenden verzorgen over Deep Democracy en zelf Level 2-3 afronden, brugklasbegeleiding opzetten en geven en misschien vergeet ik stiekem nog wel het een en ander. Kortom, het was zeer afwisselend! Wanneer ik omkijk en door mijn agenda blader snap ik af en toe niet hoe ik het allemaal gepland heb gekregen, maar… het is gelukt!

“Omkijken en vooruit denken….” verder lezen

23.58, 23.59…….. 2019!

En dan is het ineens al weer 2019! Waar blijft de tijd? Heb al weken het plan om weer eens wat te schrijven, maar keer op keer kwam het er niet van. De tijd blijkt keer op keer een probleem. Steeds wanneer ik bedenk dat ik wellicht wel een gaatje in mijn agenda heb om er even rustig voor te gaan zitten, wordt het gaatje opgevuld. Maak je geen zorgen, meestal zijn het leuke dingen. Dingen waar ik energie van krijg en die dan ineens op mijn pad lijken te komen.

Wat dat betreft was 2018 weer een leerzaam jaar; nieuwe uitdagingen, verder groeien in de dingen die ik doe, mijn eigen activiteiten uitbreiden en het daardoor op school meer los moeten laten. Soms werkelijk een onmogelijke opgave voor mij. Ik kom mezelf regelmatig tegen. Kom erachter dat ik dus écht niet op twee plekken tegelijk kan zijn; zowel fysiek als in gedachten.

“23.58, 23.59…….. 2019!” verder lezen